Domain Sorgulama

İkisi aynı kayda bakar, farklı soru sorar. Domain sorgulama adın boşta olup olmadığını öğrenmek içindir; belirleyici olan, kaydın var olup olmadığı ve varsa ne zaman bittiğidir. Whois sorgulama ise kayıtlı bir adın künyesini okumak içindir: kayıt kuruluşu, tescil ve bitiş tarihleri, nameserver’lar, durum kodları.

Bu sayfa birinci soruya, whois sorgulama aracı ikincisine göre kurulmuştur. İkisi de aynı kayıttan beslenir; hangisinden sorarsanız sorun veri aynı gelir, değişen yalnızca sonucun hangi soruya göre düzenlendiğidir.

Hayır; kesinlik tescil anında oluşur. Sorgu size yalnızca o an registry’nin kayıt veritabanında bir kayıt bulunmadığını söyler. Aradan geçen sürede aynı adı başkası tescil edebilir. Ayrıca ad registry tarafından rezerve edilmiş ya da premium fiyatlandırılmış olabilir; bu iki durum sorgu sonucunda kayıt yokluğuyla aynı görünür.

Pratik sonuç: müsait gördüğünüz bir adı gerçekten istiyorsanız bekletmeyin. Kesin cevabı yalnızca kayıt kuruluşunun tescil adımı verir.

Hayır. Sorgu bir okuma işlemidir: registry’nin kayıt veritabanına bakar, orada hiçbir şey değiştirmez ve adı kimse adına tutmaz. Bu, buradaki sorgu için de başka bir araçtaki sorgu için de geçerlidir.

Bir adı güvence altına almanın tek yolu tescildir. Sorgu ile tescil arasında geçen süre, adın kaybedilebileceği tek penceredir.

Durum kodları (EPP kodları) kaydın o anki hâlini taşır ve müsaitlik açısından en bilgilendirici satırlardır. Bir ad “kayıtlı” göründüğünde sıradaki soru “bu ad ne kadar sıkı tutuluyor” olur; cevabı kodlardadır.

Örneğin clientTransferProhibited adın aktif olarak yönetildiğini, redemptionPeriod kaydın silinme sürecine girdiğini, pendingDelete ise serbest kalmaya en yakın hâli gösterir. Yukarıdaki tablo bu okumayı satır satır veriyor.

Çünkü kayıt yokluğu yalnızca “bu ad kayıt veritabanında yok” demektir; “herkes tescil edebilir” demek değildir. Aynı sonucu üreten birkaç durum var:

• Rezerve adlar: registry bazı adları tescile hiç açmaz. Pek çok jenerik uzantıda iki karakterli tüm ASCII adlar sözleşme gereği kapalıdır; registry bunları ancak ilgili ülke koduyla anlaşarak serbest bırakabilir.
• Premium adlar: ad kayda açıktır ama standart dışı bir fiyatla listelenmiştir.
• Uzantı politikası: bazı uzantılar yalnızca belirli kişi, kurum ya da ülkelere kayıt verir.
• Sunucu yanıt vermedi: registry o an ulaşılamamış olabilir ve bu, boş kayıtla karışır.

Sonuç ekranı bu yüzden kayıt yokluğunu tek başına kesin bir “alınabilir” vaadi olarak sunmaz.

Çünkü hangi alanların yayımlanacağına uzantıyı yöneten kuruluş karar verir ve ülke uzantılarında bu politika ülkeden ülkeye değişir. Bazı uzantılar tescil ve bitiş tarihini hiç yayımlamaz, bazıları kayıt sahibinin adını açık tutar, bazılarında yalnızca nameserver’lar görünür.

Hangi uzantının neyi yayımladığı ölçülerek yazıldı: uzantı listesindeki her sayfa, o uzantının kaydında hangi satırların geldiğini anlatıyor.

Evet. ş, ı, ğ, ü, ö, ç harfleriyle yazdığınız ad sorgudan önce “xn--” önekli ASCII karşılığına çevrilir ve kayıt o karşılıkla aranır; bu dönüşümün adı IDN’dir.

İki uyarı: her uzantı IDN kabul etmez, kabul edenlerin bir kısmı da yalnızca belirli alfabelere izin verir. Ayrıca büyük İ harfi küçültülürken bozulabildiği için adı küçük harfle yazmak en güvenlisidir.

Hayır; bu araç tek seferde tek ad sorgular. Toplu sorgulama bilinçli olarak kapsam dışı: her sorgu registry’nin kendi sunucusuna gerçek bir istek olarak gidiyor ve o sunucular toplu trafiği kendi hız sınırlarıyla karşılıyor.

Sorgular IP başına 1,5 saniyede bir istekle sınırlıdır; sınırı aştığınızda sonuç yerine bir uyarı görürsünüz.